Het is zover. Het lentegevoel is gearriveerd. Deze middag, rond 14u is het met trompetgeschal binnengetreden hier op kantoor. Door de volledig glazen muren hier lijkt het erop als buiten massa’s zwaluwen een nieuw seizoen hebben meegebracht. De zon staat te knallen aan de hemel, geen wolk te bespeuren en de rook van het fabriekje hier iets verderop kringelt vrolijk naar boven. Mooi weer dus.

Tot zover de meteorologisch waarneembare kenmerken. Belangrijker om het lentegevoel te herkennen is de motivatie op de werkvloer. Die is namelijk weg. Zeer opvallend: niemand heeft zin om te werken en de één doet al wat meer dan de ander zijn best om dit te verbergen. De ene gaat gesprekken voeren met collega’s, die werkgerelateerd beginnen, maar al gauw overgaan tot pure babbelarij. De andere zit gewoon open en bloot te bloggen of te surfen. Maar duidelijk kenmerkend dus: niemand heeft zin om te werken.

Een mooi verschijnsel vind ik dat. Ik doe dan ook weinig moeite om mij te verzetten. Ik denk dat dat onnatuurlijk zou zijn en wellicht slecht voor de gezondheid. Een halve vrijdag op een jaar mag wel verspild worden aan de gewaarwording van de seizoenen, toch?