Gisteren heb ik (voor het eerst) eens gekeken naar Phara op Canvas. Een onderhoudend programma, hoewel ik niet echt houd van de ‘onderbreek steeds opnieuw het antwoord uw gesprekspartner net voor hij helemaal uitgesproken is om een zogezegd snedig interview te bekomen’-tactiek van Phara. De inbreng van sportieve wipneus Lieven Van Gils is daarnaast ook nogal beperkt te noemen, maar het niveau van de gesprekspartners maakte veel goed. Stan Lauryssens (Dali-marchandeur en thrillerauteur) kwam vertellen over zijn verleden als heler van Dali-vervalsingen, Bert Geenen en Jan Hautekiet over 25 jaar Stubru en Herman Schueremans kwam zichzelf nog maar eens verdedigen tegen alle kritiek die hij de laatste weken gekregen heeft.

En hoe hij het ook draait of keert, de Schuer slaagt er jammer genoeg niet in om een bevredigend antwoord te geven op de vragen van zijn interviewers. Mediatraining is wat die man nodig heeft! Communicatielessen! Hoewel, dat zou niets veranderen aan de grond van de zaak. Het probleem is namelijk dat de visie van Herman niet gelijk loopt met de visie van de bezoeker.

Het zit zo. De Schuer heeft als levensdoel van Rock Werchter het grootste en beste festival ter wereld te maken. En we moeten toegeven dat hij daar tot nu toe gigantisch goed in geslaagd is. De organisatie staat op een erg hoog niveau, het aanbod van artiesten zo mogelijk op een nog hoger niveau. Nergens ter wereld krijgt een bezoeker zo een menu voorgeschoteld aan topgroepen op zo’n korte tijdsspanne. Schitterend gedaan van Herman.

Maar ondertussen schiet hij daardoor de verwachtingen van de bezoekers voorbij. Het is te zeggen: Werchter is té goed geworden. Werchter is slachtoffer geworden van het succes van zijn organisator. Steeds meer en steeds betere groepen lokken is een kunst, maar dit legt een zware last op de bezoeker. Deze moet meer en meer keuzes maken tussen goeie groepen én – nog belangrijker – de bezoeker moet hiervan de kost dragen. Uiteraard is de ticketprijs zeker niet overdreven als je objectief kijkt naar de line up, maar zo’n groot en goed aanbod hoeft niet voor de meeste bezoekers!

Om het kort te houden: Werchter wordt te groot en te goed, enkel en alleen omdat Herman dit festival organiseert om zijn eigen ambities te verwezenlijken. Mensen zijn even tevreden met een kleinere affiche, hoezeer Herman dat ook probeert te weerleggen. Zijn argument dat mensen dan hun favoriete groepen zullen moeten gaan bekijken in het buitenland, hoeft niet juist te zijn. Meer losse concerten door het jaar zijn ook een optie, zolang het maar past binnen de planning van het tourschema.

Mijn persoonlijke raad aan Herman: downsizing. Uiteraard gaat hij dit niet doen met een sterk merk als Rock Werchter. Zijn persoonlijke droom zal hij niet opgeven. Alternatieven aanbieden doet hij ondertussen wel, kijk maar naar Werchter Boutique.

Mijn persoonlijk raad aan de ontevreden bezoeker: ga dit jaar eens naar het Moulin Rouge festival, (Ge)Varenwinkel, Boerenrock of Rock Herk. Het zal een verademing zijn, zowel voor u als voor uw portemonnee.